RSS

«Η ζωή είναι ένα δώρο, η ζωή είναι ευτυχία!»

31 Jan

Το γράμμα του Ντοστογιέφσκι προς τον αδερφό του, όταν γλίτωσε από εκτελεστικό απόσπασμα + δύο βιβλία του online | LIFOBOOK ROOM | ΛΕΝΑ ΦΟΥΤΣΙΤΖΗ

Στις 28 Ιανουαρίου του 1881 ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι πέθανε στην Αγία Πετρούπολη (στις 9 Φεβρουαρίου του 1881 σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο) από «αιμορραγία», η οποία πιθανόν συσχετιζόταν με επιληπτική κρίση.

Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι

Είχε ζήσει μια πολύ γεμάτη ζωή και μία τουλάχιστον φορά αντιμετώπισε το θάνατο κατάματα, κοιτώντας ένα εκτελεστικό απόσπασμα, περιμένοντας τον τελευταίο πυροβολισμό. Το 1849 ο συγγραφέας συνελήφθη μαζί με άλλα μέλη της επαναστατικής/προοδευτικής ομάδας του «κύκλου Petrashevsky», η οποία ήταν αντίθετη με τη διοίκηση του Τσάρου. Τα μέλη καταδικάστηκαν σε θάνατο και χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες για να αντιμετωπίσουν το εκτελεστικό απόσπασμα. Ο Ντοστογιέφσκι ήταν στη δεύτερη ομάδα, και καθώς παρακολουθούσε τα όπλα που σημάδευαν την πρώτη ομάδα, τους δόθηκε χάρη. Η ομάδα εξορίστηκε στη Σιβηρία όπου ο ίδιος έμεινε για τέσσερα χρόνια.

 το γραφείο του συγγραφέα

Γυρνώντας στο κελί του, μετά την χάρη που του δόθηκε, έγραψε ένα γράμμα στον αδερφό του. Εδώ βρίσκεται ολόκληρο το γράμμα, εγώ θα σας παραθέσω ένα απόσπασμα:

Σημειώσεις για το βιβλίο “Αδερφοί Καραμαζώφ”

«Όταν αναπολώ το παρελθόν μου και σκέφτομαι πόσο χρόνο έχω χάσει για το τίποτα, πόσο πολύ χρόνο έχω σπαταλήσει ματαιοπονώντας, σε λάθη, τεμπελιά, σε ανικανότητα για να ζήσω – πόσο λίγο εκτιμούσα τη ζωή, πόσες φορές αμάρτησα ενάντια στην καρδιά μου και στην ψυχή μου – τότε η καρδιά μου ματώνει. Η ζωή είναι ένα δώρο, η ζωή είναι ευτυχία, κάθε λεπτό μπορεί να είναι μια αιωνιότητα ευτυχίας!

Δεν είμαι ούτε κακόκεφος ούτε αποκαρδιωμένος. Η ζωή βρίσκεται παντού, η ζωή είναι εντός μας, όχι εκτός μας. Θα βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπινα πλάσματα και θα είμαι ένας άντραςμεταξύ αντρών κι έτσι θα παραμείνω για πάντα, δεν θα αποκαρδιωθώ και δεν θα τα παρατήσω ό,τι κι αν συμβεί – αυτό είναι η ζωή, αυτό είναι το νόημά της, θα το θυμάμαι για πάντα. Αυτή η ιδέα έχει κυριεύσει τη ζωή μου και το αίμα μου.»

Στο βιβλίο του «Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων» περιέγραψε την εμπειρία του από τη Σιβηρία. Αν θέλετε να εξακριβώσετε αν πράγματι αντιμετώπισε τη ζωή ως δώρο, ακόμα και μέσα στη φυλακή, μπορείτε να το διαβάσετε όλο εδώ.

Αρκετοί από τους διάσημους συγγραφείς και κριτικούς αντιμετώπιζαν το έργο του περιπαιχτικά, μεταξύ άλλων ο Τζόζεφ Κόνραντ («τρομερά κακός… υπερβολικά Ρώσος»), ο Χένρυ Τζέιμς («ξεχειλωμένα τέρατα»), ο DH Laurence («ένας αρουραίος που κυλιέται στο μίσος») κι ο Χέρμαν Έσσε («σλάβικη σκοτεινιά»). Η σκοτεινή και πλούσια αντιμετώπισή του αναγνωρίστηκε τον 20ο αιώνα και ο RL Stevenson διαβάζοντας το «Έγκλημα και Τιμωρία» είπε «ο Χένρυ Τζέιμς δεν κατάφερε να το τελειώσει, παραλίγο αυτό να τελειώσει εμένα. Ήταν σα να είχα μια αρρώστια» και μάλλον αυτή η αρρώστια εμφανίστηκε μετά στο βιβλίο του «Δρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ.»

Εδώ το «Έγκλημα και Τιμωρία» στα ελληνικά.

more…

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on 31/01/2012 in Articles

 

Tags: ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: