RSS

Παραμύθια για μεγάλους: Ρε, αϊ στα διάλα!

24 Sep

Του Δημήτρη Φιλίππου | protagon.gr

«Ρε άϊ στα διάλα», είπες και έσβησες απηυδισμένος την τηλεόραση. Είχες μόλις πληροφορηθεί τα νέα, σχετικά με την έκτακτη εισφορά στα ακίνητα. Έτρεξες γρήγορα στον καθρέφτη. Πλησίασες το πρόσωπό σου. Κοιτάχτηκες, ελέγχοντας εξονυχιστικά το είδωλό σου χιλιοστό – χιλιοστό. «Ουφ», ξεφύσηξες. Δεν έγραφε πουθενά ΜΑΛΑΚΑΣ.

Βγήκες από το σπίτι να πάρεις λίγο αέρα. Δεν σε χωρούσαν οι τέσσερις τοίχοι. Ειδικά τώρα που ήξερες πόσο έπρεπε να πληρώσεις για τον καθ’ ένα, έτσι, νταβατζηλίκι. Βασικά, θα στα παίρνανε με βάση τα τετραγωνικά και την περιοχή που βρισκόταν το ακίνητο. Περπατώντας, άρχισες να κάνεις υπολογισμούς. Μετρούσες κατοστάευρα στα δάχτυλα. Ήσουν σίγουρος, τα είχες υπολογίσει σωστά. Όσες φορές και αν έκανες την επαλήθευση, η σούμα κατέληγε στο μεσαίο.

Αφηρημένος όπως ήσουν, βρέθηκες σε ένα σκοτεινό σοκάκι. Δίστασες για λίγο, αλλά το κλάμα ενός άντρα στο βάθος σε έπεισε να το διασχίσεις. Είχες τόση ανάγκη και εσύ από αλληλεγγύη που ένιωσες υποχρέωση να τον νοιαστείς. Πλησίασες. Κρυμμένος πίσω από μια χάρτινη κούτα, ο άντρας έκλαιγε και χτυπιόταν σαν μικρό παιδί.

Έσκυψες από πάνω του. Το κιτρινισμένο φως από τις λάμπες του δρόμου σε βοήθησε να τον αναγνωρίσεις. Μαύρος μακρύς μανδύας και στα χέρια ένα δρεπάνι. Πάγωσες. «Χα.. .Χα.. .Χα… Χάρε… ήρθες να με πάρεις(;)», ρώτησες με τρεμάμενη φωνή. Ο Χάρος σκούπισε τα δάκρυα του και ανασκουμπώθηκε. «Δε μας χέζεις ρε φιλαράκι και εσύ. Αυτό μας έλειπε τώρα, ακόμα ένας Έλληνας. Δεν βλέπεις σε τι κατάσταση μ’ έχουνε φέρει οι συμπατριώτες σου; Από τότε που ακούστηκε στον Άλλο Κόσμο το νέο για το χαράτσι με τα ακίνητα, έχουνε ξεσηκωθεί οι ελληνικές ψυχές και απαιτούν ανάσταση νεκρών και επιστροφή του οβολού που μου δώσανε για το πέρασμα. Φοβούνται λέει πως η Κυβέρνηση θα φορολογήσει και την τελευταία κατοικία».

Σκεφτόσουν τα σωστά λόγια για να τον παρηγορήσεις, τη στιγμή που χτύπησε το κινητό σου. Η γυναίκα σου. Σε ενδιαφέρουσα. Απάντησες αμέσως. «Έλα αγάπη μου», είπες λιώνοντας.  Η γλυκιά απάντησή της αντήχησε στο σοκάκι. «Πάλι καλά που δεν σου δώσαμε να κουβαλάς και την κοιλιά, κάπου θα την ξεχνούσες. Είμαι στο γιατρό, έχω έρθει για το υπερηχογράφημα. Θα έρθεις ή να ενημερώσω το παιδί σου ότι, την μέρα που έμαθα το φύλο του, έμεινε ορφανό από πατέρα»; Ο Χάρος σε κοίταξε με νόημα και σου κλεισε το μάτι. «Έρχομαι αγάπη μου, έρχομαι», είπες στη γυναίκα σου, χαμογελώντας με αμηχανία στο νέο σου φίλο.  «Αντίο και κουράγιο», είπες στο Χάρο και απομακρύνθηκες με ταχύ βήμα. «Στο επανειδείν», ψιθύρισε ο Χάρος και ας έκανες πως δεν άκουσες.

more: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=8889

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on 24/09/2011 in Articles

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: