RSS

Απ’ τη λύκρα στην πίκρα

05 Aug

του Αυγούστου Κορτώ | protagon.gr

Η ιστορία του ανδρικού μαγιώ, όπως διατρέχει τον αλλοπρόσαλλο βίο μου, είναι μια ιστορία φρίκης, πόνου, διάψευσης και παραίτησης – αυτό που ο Τσέχωφ θα έλεγε κωμωδία.

Ωστόσο, προτού ξαμοληθώ σαν τρελό φορτηγό στη λεωφόρο των αναμνήσεων, οφείλω να προβώ σε μερικές διευκρινίσεις, χωρίς τις οποίες το παρόν κείμενο δεν βγάζει νόημα (σε αντίθεση με προηγούμενα κείμενά μου, που μου τα ζητάνε από πανεπιστήμια για να’ χουν απόθεμα όταν τους ξεμένει ο απόπατος από χαρτοβάμβακα).

Κατ’ αρχάς, παρά τα ακατονόμαστα αίσχη των βιβλίων μου και τον παραληρηματικό δημόσιο λόγο μου, είμαι άνθρωπος τρομερά, παθολογικά συνεσταλμένος. Στις λιγοστές, ευτυχώς, περιπτώσεις που κάποιος μ’ έχει αναγνωρίσει στο δρόμο απ’ το απολλώνειο κάλλος μου και το σωματότυπο κούρου (ή κουρού, όπως μπουγάτσα) και μ’ έχει παινέσει για το θεόπεμπτο ταλέντο μου, η αντίδρασή μου είναι σαν του Κάσπαρ Χάουζερ αν, με το που ξεμπούκαρε απ’ την υπόγα, τον έπαιρνες και τον έριχνες σε μπουζουξίδικο την ώρα που βγαίνει η Αννούλα η Βίσση τυλιγμένη με τ’ αλουμινόχαρτα σαν το σύγλινο που περίσσεψε από χτες και είναι κρίμα να το δώσουμε στη γάτα. Καμπουριάζω, καρφώνω το βλέμμα στο πεζοδρόμιο, και μουρμουρίζω άναρθρα, μέχρι ο βιβλιόφιλος να σκιαχτεί και να φύγει.

Επιπλέον, τη συστολή του απροσάρμοστου επιδείνωνε, από τα τρυφερά μου χρόνια, η βαθμηδόν αυξανόμενη αφρατοσύνη μου: πρώτα παιδάκι ευχάριστα γεμάτο, έπειτα παιδάκι δυσάρεστα γεμάτο, κατόπιν παιδοβούβαλο, εν συνεχεία έπιπλο, προς το τέλος της εφηβείας μου βουνό με τα κλαδιά, και στα εικοσιένα μου κρατίδιο – που αν είχα τότε βύσμα στην Ο.Ν.Ε. θα μπορούσα να’ χα κόψει μέχρι δικά μου ευρώ.

Οπότε, αν σ’ αυτή την ψυχοσύνθεση προσθέσετε τις αποκαλυπτικές αμφιέσεις στις οποίες μας εξωθεί το αναθεματισμένο το καλοκαίρι, μπορείτε να φανταστείτε τι μαρτύρια έχω τραβήξει με το θέμα μαγιώ.

Πρώτο τραύμα, η ανεκδιήγητη δεκαετία του ογδόντα, που κατάφερε να εκμαιεύσει απ’ τον Ελληνικό λαό όλη την ακαλαισθησία που έκρυβε μέσα του επί αιώνες. Αρκούν ως παράδειγμα η μουστάκα-γουναρικό στους άνδρες, και οι βάτες παίκτη του ράγκμπι στα τι-σερτ των γυναικών. Σε ό,τι αφορά το ανδρικό μαγιώ δε, τω καιρώ εκείνω το πρόβλημα στις πλαζ δεν ήταν ούτε τα σκουπίδια, ούτε τα πλαστικά, αλλά τα φρικαλέα σλιπάκια (σώβρακα) από λύκρα. Τα οποία, στις περισσότερες περιπτώσεις, συνοδεύονταν από κοιλάθρα δίκην κρεμαστών κήπων, έτσι που συχνά νόμιζες πως ο σαπιοκοιλιάς γυρνάει με τη μαλαπέρδα στη φόρα. Επιπλέον, σαν να μην έφταναν τα ίδια τα μαγιά και τα αξεσουάρ που τα αναδείκνυαν (παντόφλα, ενίοτε με κάλτσα, καδένα-προπομπός των ράπερ στο δασύτριχο βυζί, και γυαλιά ηλίου περιπτε-Rayban με δείκτη προστασίας Stevie Wonder), πολλοί καλοί κύριοι, όπως ξαπλώναν κάτω απ’ την ομπρέλα και νοσταλγούσαν τον καναπέ τους, όπου μπορούσαν να βλέπουν μπάλα και να πίνουν μπύρα και να πέρδονται με κάθε κίτρινη κάρτα – στην κόκκινη χέζεσαι –, αδιαφορώντας παντελώς για το ποιος τους έβλεπε, χώναν το χέρι μέσα από τη λύκρα και χαρχάλευαν ηδυπαθώς τα καλαμπαλίκια τους.

more: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.sex&id=7961

Advertisements
 

Tags: , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: